Na poważnie wszystko rozpoczęło się od samotnie leżącej w samochodzie płyty, która musiała poczekać na pierwsze odtworzenie około tygodnia. Reakcja na zawarty na niej materiał była jednoznaczna: Brian Weitz postanowił niezwłocznie wydać ten album w właśnie zakładanej przez członków Animal Collective wytwórni Paw Tracks. Kariera Pinka nabrała kolorów.

Ariel Pink, czyli Ariel Marcus Rosenberg, w latach młodzieńczych był zapalonym fanem szeroko pojętego gotyckiego rocka. Jako swoich ulubionych artystów wymieniał m.in. Christan Death, Bauhaus, The Sisters of Mercy czy The Cure. Został gwiazdą rocka, żeby zrobić na złość ojcu. Pisanie piosenek rozpoczął już w wieku dziesięciu lat. Nagrał ich ponad pięćset na setkach kaset. Produkował i rejestrował je sam, często zamiast perkusji używając ust i innych części ciała, dzięki czemu jego twórczość nabrała charakteru głębokiego home-made lo-fi. Jego muzyka brzmi jak złej jakości zapomniane utwory z lat 60., jednocześnie zostaje bodźcem inspirującym cały współczesny rynek muzyki niezależnej.

W 2003 roku rozpoczęła się jego wyżej wspomniana już przygoda z Paw Tracks. Artysta został pierwszym muzykiem, oprócz Animal Collective, który znalazł się pod skrzydłami labelu zespołu. Wytwórnia wydała wcześniej już nagrane płyty Pinka – The Doldrums, Worn Copy oraz House Arrest, które pozwoliły mu wypłynąć na szerokie wody, zarówno w rodzimych Stanach Zjednoczonych, jak i zagranicą. Koncertowe początki artysty były trudne, publiczność nie przywykła jeszcze do tak niekomercyjnych brzmień jakie proponował. W 2008 roku do współpracy zorganizował posiłki w postaci Kenny’ego Gilmora, Jimi’ego Hey i Cole’a M.G.N. określanych jako Haunted Graffiti. Trzy lata wcześniej u Pinka pierwsze muzyczne szlify zdobywał sam John Maus. Odbiór na koncertach stał się znacznie przychylniejszy dla Ariela i w tym samym roku grupa grała w trasie z Chairlift, a rok później wystąpiła na festiwalu Coachella. Obecnie w skład grupy wchodzą: Ariel Pink, Tim Koh Joe Kennedy, Ryeland Allison oraz Kenny Gilmore.

Przełom w historii Ariel Pink’s Haunted Graffiti nastąpił w momencie podpisania kontraktu z legendarną wytwórnią 4AD, gdzie wydali singiel Round and Round, który zyskał na studyjnej jakości kosztem poprzednio wykreowanego brudnego brzmienia lo-fi. Rok później ukazała się płyta Before Today, która zyskała miano Best New Music według Pitchforka. W maju 2011 na zaproszenie Animal Collective projekt wystąpił na festiwalu All Tomorrow’s Parties.

Ten rok przyniósł zespołowi niesamowity rozpęd w karierze bowiem w sierpniu światło dzienne ujrzał kolejny świetny album grupy Mature Themes. Znajdziecie tam takie utwory jak singlowe Only in My Dreams czy Baby (cover Donnie i Jay Emerson), które już podbiły muzyczny świat, a płyta po raz drugi otrzymała od Pitchforka tytuł Best New Music. Sam Ariel Pink o albumie mówi, że nie ma on znacznego powiązania z tym lo-fi, które tworzył wcześniej. Jest to nowa jakość melodyjnego, psychodelicznego popu. Artysta nie ukrywa, że ogromny wpływ na zawartość materiału miały jego osobiste przeżycia, głównie rozstanie z wokalistką Genevą Jacuzzi, która odeszła od Ariela na początku 2011 roku.

Niecodzienna osobowość Ariela jako nieopierzonego artysty sprawia, że nie można jej odseparować od jego twórczości. Muzyk sam w sobie jest zjawiskiem, jego brzmienie definiuje jego samego jako człowieka. Znany jest z niezwykle żywiołowych i ekscentrycznych koncertów. Dzięki niemu nurt niezależnej muzyki lo-fi odradza się niczym feniks z popiołów.

Nie ma więcej wpisów