So Long, See You Tomorrow to jedna z bardziej wyczekiwanych płyt roku 2014, a data jej premiery przypadła na 3 lutego bieżącego roku. Została wydana za sprawą wytwórni Island Records, z którą zespół Bombay Bicycle Club związany jest począwszy od jego debiutanckiej płyty z 2009 roku – I Had the Blues But I Shook Them Loose. Za produkcję albumu po raz pierwszy odpowiedzialny jest w całości frontman  – Jack Steadman. Zajął się on także kompozycją piosenek i opatrzeniem ich tekstami. Nad miksowaniem sprawował zaś pieczę Mark Rankin (znany ze współpracy z Queens of the Stone Age czy AlunaGeorge). Najnowsze dokonanie kwartetu wspomagane jest głosami Lucy Rose (od dawna związanej z zespołem) oraz Rae Morris (po raz pierwszy na płycie Brytyjczyków).

Jack Steadman przyznaje, że materiał do So Long, See You Tomorrow tworzył w podróży. Istotny wpływ na brzmienie płyty miały Indie, Turcja, Europa, a nawet Tokio, przez co stała się ona od początku do końca multikulturalną opowieścią. Główny wokalista o albumie wypowiada się także następująco: Mam wrażenie, że odnaleźliśmy balans pomiędzy tworzeniem muzyki interesującej i inteligentnej, ale jednocześnie dalekiej od przekombinowania i elitarności. Najnowsza płyta Bombay Bicycle Club różni się od pozostałych mniejszą ilością gitar i jednocześnie większą dawką elektroniki, co, pomijając inspiracje, również odświeża stronę muzyczną krążka.

Warto wspomnieć także o okładce So Long, See You Tomorrow, stworzonej przez basistę – Eda Nasha. Zainspirował się on dziewiętnastowiecznym fotografem – Eadweardem Muybridgem, który znany jest z wynalezienia zoopraksiskopu – urządzenia umożliwiającego animowanie zestawu zdjęć zwierzęcia lub człowieka przedstawionego w kolejnych fazach ruchu. Prace brytyjskiego fotografa służyły dodatkowo za wzór przy pracy nad teledyskiem do singla Carry Me.

Nie ma więcej wpisów