Wydawnictwo Czarne rozpieszcza nas w tym roku wyśmienitymi muzycznym publikacjami. We wrześniu ukazała się polska edycja wspomnień Patti SmithPoniedziałkowe Dzieci. Książka, w której artystka skupia się głównie na niecodziennym związku z fotografem Robertem Mapplethorpem, jest także unikalną opowieścią o nowojorskiej bohemie przełomu lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych z mieszkańcami sławnego hotelu Chelsea i dworem Andy’ego Warhola na czele.

Kolejną niezmiernie interesującą pozycją bibliograficzną jest Oczami radzieckiej zabawki Konstantego Usenki. Muzyk (związany z The Leszczers, 19 Wiosen, Najakotiva, Super Girl and Romantic Boys) w barwny sposób opisuje zaczątki rosyjskiego undergroundu od punk rocka i nowej fali po hip-hop i electro. Bogactwo wschodniej alternatywy nierzadko zaskakuje. Usenko doskonale porusza się w temacie, zdradzając czytelnikom, które tajemnicze zespoły znalazły się na wydanej przez QQRYQ (punkowy fanzine) kasetowej składance Izolacja obok koncertu Dezertera.

Jedną z najciekawszych historii jest geneza powstania i pierwszych sukcesów kultowego już zespołu Kino. Od przebojów pt. Wasi, który lubił disco i parówki, koncertów na prywatnych kwaterach i w kotłowniach po hymny pokoleniowe jak Mama anarchia. Serce grupy stanowił charyzmatyczny lider, radziecki Roberta Smitha i Bruce’a Lee w jednym: Wiktor Coj. Jego tragiczna śmierć przerwała trwającą niespełna 8 lat karierę grupy. Mimo, że Coj stronił od politycznie zaangażowanych tekstów, za temat przewodni obierając sobie codzienność, został mianowany głosem generacji.

Nie ma więcej wpisów